Preoperatief onderzoek en wat vooraf ging.

Gisteren voor de 2e keer in het Amphia ziekenhuis in Breda geweest. Deze keer voor het preoperatieve onderzoek. Dit onderzoek is nodig voor de 4e operatie die ik zal ondergaan aan mijn linkerelleboog. Een goed moment om eens te kijken wat er allemaal gebeurd is.\n\n2008 begon sportief gezien zo mooi. Met hemelvaart de top van de Mont Ventoux bereikt. Een nette twintigste plaats op de Stappenbelt MTB trophy en het doel om de Raid de Hautes Fagnes uit te rijden is ook geslaagd. Als laatste doel had ik dat jaar staan om voor de 2e keer de Houffalize marathon uit te rijden en dan in een betere tijd het jaar ervoor. Helaas is het hier nooit van gekomen.\n\nIn juli ben ik samen met Charissa vertrokken voor 3 weken zomervakantie in noord Spanje. We hadden er allebei naar uitgekeken en heel veel zin in. 11 juli was onze laatste werkdag en dezelfde avond nog zijn we vertrokken naar onze eerste bestemming, Banyoles. Kampeer spullen in de auto. Fietsen op de zelf gemonteerde trekhaak en weg waren we.\n\nWe hebben praktisch de hele weg aan één stuk doorgereden en om zaterdagavond kwamen we moe en in de stromende regen aan op onze bestemming. Snel de tent opgezet en na een maaltijd heerlijk in slaap gevallen.\n\nDe dagen erna bestonden voornamelijk uit het rondkijken wat er allemaal gedaan kon worden en plannen maken wat we de komende week zouden gaan doen. Op dinsdag 15 juli besluiten we om voor de eerste keer een mooie route te gaan rijden. Het weer is inmiddels omgeslagen en de zon schijnt volop. We pakken de routekaart en zoeken een mooie route uit die ook voor Charissa goed te rijden is. Het eerste deel bestaat vooral uit klimmen, klimmen en nog eens klimmen. De eerste 15 km klimmen we totaal ruim 600 hoogtemeters. Zo stond het ook op de kaart. Eerst alleen omhoog en dan alleen maar naar beneden.\n\nBoven gekomen genieten we van de rust en het fantastische uitzicht. Balen dat we de camera zijn vergeten. Als we verder gaan volgt een enorme technische afdaling waarbij ik weer even terug moet denken aan de RDHF in juni van dat jaar. Het gaat allemaal goed en we komen uit op een verharde weg bij 2 huizen. Nog een klein stukje over de nieuwe asfalt weg en we zijn weer op de camping. Hier gaat het echter helemaal mis.\n\nIn een bocht merk ik dat de snelheid iets te hoog is. Ik wil nog bijremmen, maar mijn achterwiel glijd weg en ik kan kiezen of rechtdoor een bramenstruik in of vallen. In een split second kies ik voor het laatste. Met een smak kom ik terecht en ik zie nog dat Charissa ook wegglijd op het hagelnieuwe asfalt. Zij krabbelt overeind en ik wil hetzelfde doen. Dan merk ik dat mijn linkerarm niet meer mee wil. Als ik er naar kijk zie ik dat hij ook niet meer helemaal is zoals hij moet staan. Het puntje van mijn elleboog staat veel verder naar binnen. Charissa hoort een auto rijden en ik wordt door een aardige spaanse jongeman naar het ziekenhuis gebracht.\n\nKort hoop ik nog even dat de elleboog alleen uit de kom is, maar als ik de röntgenfoto’s zie blijkt dat het goed mis is. Alle botten in mijn elleboog zijn van hun plaats verschoven en mijn spaakbeen is dwars doormidden gebroken. Vanaf dat moment is alles redelijk snel gegaan.\n\nDe volgende dag ben ik geopereerd, waarbij het spaakbeen met een plaat gefixeerd is en mijn elleboog met 2 pinnen weer vast is gezet. Vrijdag 18 juli zitten we al weer terug in de auto naar Nederland. Hier aangekomen willen ze in het ziekenhuis niks doen aan het bebloede gips, behalve netjes verbinden. Hier een week mee gelopen en vervolgens mag ik nieuw gips wat er na 5 weken weer af mag. Dan blijkt echter dat het spaakbeen niet goed is vastgezet door de artsen in Spanje en een week later word ik voor de 2e keer geopereerd. Het spaakbeen wordt weer los gemaakt, goed gezet en vervolgens met een nieuwe plaat vast gezet. Na een week zit de wond dicht en mag ik weer gaan revalideren. Echter bij een controle 6 weken na de operatie blijkt dat de kop van het spaakbeen (radiuskop) niet netjes in het ellebooggewricht staat. Een week later lig ik weer onder het mes.\n\nOp 7 oktober 2008 word de radiuskop wederom gefixeerd met een pin en mag ik weer 5 weken met gips lopen. Hierna gaan we weer naar de fysio om te beginnen met revalidatie, maar bij de 1e controle is de arts nog steeds niet tevreden. De kop staat nog steeds niet goed. Zie het plaatje  hieronder\n

Arm

\n

Nog een operatie ziet hij niet zitten. Hij stuurt me door naar dokter Eygendaal in Breda. Zij is de ellebogendokter in Nederland. Hier ben ik eind maart geweest. In eerste instantie wilde ze er nog niks over zeggen. Ze wilde eerst overleggen met haar europese collega’s die gezamenlijk in een ellebogenwerkgroep zitten. Hieruit komt uiteindelijk het advies om opnieuw te opereren. De beperkingen die ik momenteel heb 55 graden extensie, 110 graden flexie en nog geen 10 graden pro en supinatie zijn onvoldoende voor een goed functioneren. Dit ervaar ik zelf ook zo en kan dus ook heel goed leven met het voorstel van deze arts

\n\nDeze operatie gaat in september plaats vinden en zal worden uitgevoerd door dokter Eygendaal en dokter Beumer (wat geen familie van me is) Beide zijn orthopeed in het Amphia ziekenhuis in Breda en zijn beide gespecialiseerd in de bovenste ledenmaten. Tijdens de ingreep zal het spaakbeen opnieuw worden doorgezaagd en worden uitgericht op de ellepijp. Hierna zal er weer een nieuwe plaat op worden geplaatst. Verder zal er goed worden gekeken naar mijn elleboogbanden. Er zit namelijk spelling in het gewricht. Als het nodig is, en daar ga ik wel van uit, zullen er uit een pees nieuwe banden worden gemaakt. Als laatste zal het kapsel worden ingesneden om zo ruimte te creëren voor beweging. De verwachting is dat ik na deze operatie mijn arm weer redelijk goed zal kunnen buigen en strekken. In elk geval genoeg om voor alle noodzakelijke dingen. De rotatie van de onderarm (pro en supinatie) zal ongeveer 40 om 40 graden moeten worden. Bij mijn andere arm is dit 80 80.\n\nGisteren ben ik dus in het Amphia geweest voor het preoperatieve onderzoek. Aangezien ik een gezonde Hollandse jongen ben is er niks aan de hand en kan de operatie dus in september worden ingepland.\n\nDe laatste operatie is al weer ruim een half jaar geleden en vanaf maart loop ik nu rond met een arm waarvan ik het gevoel heb dat het niet beter word. Mijn mountainbike hangt al bijna een jaar lang stil in de schuur. Ik kijk hier ook niet meer naar om. De modder van Spanje plakt er nog steeds aan. Verder heb ik de boel wel weer goed op de rit.  Alle dagelijkse dingen gaan me goed af en het klussen aan ons huis is nu hetgene waar ik de meeste afleiding in kan vinden. Dit is iets wat ondanks mijn handicap redelijk goed gaat. Aankomende zomervakantie gaan we lekker weg met z’n tweeën al weten we nog totaal niet waarheen. We zullen wel even zien. Hierna zal ik me helemaal gaan focussen op mijn operatie en het herstel wat erna zal volgen.\n\nIk houd jullie op de hoogte……..

Een gedachte over “Preoperatief onderzoek en wat vooraf ging.”

  1. Ha die Beumer,\n\nDat is me toch ook weer een verhaal! Als je alles dan op een rijtje ziet, dan besef je je weer hoeveel je hebt doorstaan met alle operaties etc. We hopen van harte dat deze operatie slaagt en dat de prognoses waarheid worden. Toi Toi Toi..\n\nStraks lekker eerst op vakantie met Charis, genieten van al het moois, ook al wordt het een andere vakantie dan dat je gewend bent.. \n\nWe zien elkaar snel.\n\nliefs Thea

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *