Tagarchief: featured

censuur

Chinese praktijken

In Nederland is het internet altijd een vrij toegankelijk medium geweest. Alle content op het net was voor iedere Nederlander vrij toegankelijk. Tot begin van deze maand. Op 1 februari is een uitspraak van de rechtbank van kracht geworden. In de uitspraak staat beschreven dat de IP-adressen en domeinnamen waarvan The Pirate Bay opereert door de providers XS4ALL en Ziggo geblokkeerd moeten worden. Dit is natuurlijk heel vervelend voor klanten van Ziggo en XS4ALL, maar we zijn er nog niet.\r\n\r\nTen eerste heeft de rechter besloten dat er 3 IP-adressen waarvan The Pirate Bay opereert te blokkeren, maar wat zit er nog meer achter die IP-adressen. Om een webserver via internet benaderbaar te maken moet hij beschikken over een IP-adres, maar op 1 webserver kunnen meerdere sites gehost worden. Vergelijk het een beetje met een flat. Meerdere mensen gaan door dezelfde deur naar binnen om uiteindelijk naar hun appartement te kunnen, maar met het blokkeren van die deur blokkeer je dus alle appartementen. Verder heeft de rechter aangegeven dat als The Pirate Bay via een ander IP-adres mocht gaan opereren een fax en aangetekende brief van stichting Brein voldoende is om ook dit adres op de zwarte lijst te zetten.\r\n\r\nDeze veroordeling is verder ook helemaal niet uitvoerbaar. Op het internet zijn veel proxy servers beschikbaar. Via zo’n proxyserver kan je dan alsnog de website van The Pirate Bay benaderen en als we al deze proxies dan ook gaan blokkeren is het hek van de dam. En dan is er nog Tor, een netwerk wat vooral gebruikt om kinderporno uit te wisselen en in landen waar internet echt gecensureerd wordt. Ook via dit netwerk is het mogelijk om geblokkeerde content toch gewoon te benaderen. Simpelweg omdat je aanvraag gewoon via een andere server aankomt dan degene die door XS4ALL en Ziggo geblokkeerd worden.\r\n\r\nAl met al dus een beetje een dom besluit van mensen die totaal niet weten waar ze mee bezig zijn.\r\n

wondertje

Wondertje

Het is zondag 28 augustus. Gisteren zijn 2 vriendinnetjes van Charissa geweest om haar eens lekker te verwennen en ons huis weer eens lekker te poetsen. Tijdens het ramen lappen had Nienke een plasje water ontdekt naast de radiator. Deze had ik net een paar maanden geleden opgehangen en nu bleek ie te lekken. Gelukkig heeft buurman Stephan tijd om me te helpen en samen met hem fixen we het probleem in een paar uurtjes. Hierbij moet ik wel bekennen dat ik meer assisteer met het aangeven van spullen. Mijn sleutelbeen staat me niet meer toe en vandaag merk ik dan ook dat ik het iets te ruig heb gedaan.\r\n\r\nHet is vandaag de verjaardag van mijn vader en we hoeven vanmiddag dus alleen maar even bij mijn ouders langs. Voor de rest van de dag kunnen we lekker rustig aan doen en na gisteren heb ik daar ook wel even behoefte aan. Heerlijk plof ik dus om 11 uur op de bank en zet de film aan waar ik gistermiddag aan begonnen was. Om 13.00 uur is de film voorbij en Charissa komt beneden om, naar ik denk, wat te eten. Ze komt naast met zitten en vertelt dat ze denkt dat haar vliezen gebroken zijn. Ik schrik en in een split second gaan er 2 dingen door mijn hoofd. Ten eerste is het 4 weken te vroeg en vorige week heb ik mijn sleutelbeen gebroken. Op dit moment ben ik helemaal niet in staat om papa te worden. Zo snel als de schrikreactie komt zo snel is hij ook weer weg. Tijdens de zwangerschaps cursus hebben we het vaak over deze verandering gehad en vaak kwam ook ter sprake dat kinderen niet wachten tot jij tijd hebt. Ze zijn er altijd en overal.\r\n\r\nDe verloskundige is snel gebeld en om aangezien er niks anders is als lekkend vruchtwater geeft zij aan om over een uurtje te komen kijken. Vanaf dat moment gaat het heel snel. Tijdens het eten krijgt Charissa weeën om de 7 minuten. Na het eten gaat ze nog even de was ophangen boven, maar als ik na een kwartiertje ga kijken kom ik haar puffend op een stoel tegen. De weeën komen nu om de 4 á 5 minuten en zijn een stuk heftiger. Snel weer de verloskundige gebeld en met een kwartiertje was ze er. Charissa zit inmiddels beneden op de bank de ene na de andere wee weg te blazen. De diagnose is dus snel gesteld. Deze bevalling is al behoorlijk ver en we moeten dan ook meteen naar het ziekenhuis, omdat de zwangerschap nog geen 37 weken heeft geduurd.\r\n\r\nSnel nog de noodzakelijke spullen in een tas gepropt en bij de verloskundige in de auto. (Zelf kan ik nog niet rijden) Hier aangekomen blijkt dat er al 8 cm ontsluiting is en enige tijd later kan Charissa beginnen met persen. Na 2 uur is blijkt dat het allemaal niet helemaal wil lukken. Charissa geeft zelf ook aan dat ze het niet meer vol houd en dus wordt er besloten om een vacuüm te zetten. Dit is als aanstaande vader niet echt fantastisch om te zien, maar gelukkig is het van korte duur. Nog 1x persen en dan is hij er zegt de gynaecoloog. Gelukkig heeft de man gelijk en om 18.34 zijn wij de trotse ouders van een dochter: Liv. Ze is 50 cm lang en weegt 3150 gram.\r\n\r\nLiv is 4 weken te vroeg geboren en Charissa heeft een behoorlijke wond, doordat er bij een vacuüm ook altijd een knip gezet wordt. Hierdoor was het noodzakelijk dat de beide dames in het ziekenhuis verzorgd zouden worden. Aangezien ik het niet zag zitten om met mijn pijnlijke schouder op een slaapbankje de nachten door te gaan brengen heb ik een pendeldienst naar het ziekenhuis opgezet en overdag voor de maaltijden een uitvalsbasis opgezet bij de opa en oma van Liv.\r\n\r\nWoensdag leek alles redelijk goed te gaan. Moeder en dochter mochten het ziekenhuis verlaten en we hadden hier alle drie naar uitgekeken. We stonden letterlijk met de tas in de hand om te gaan toen bleek dat Liv toch moest blijven. Ze zag wat geel, had een te lage temperatuur en had moeite met drinken. Allemaal kenmerken van een randprematuur.\r\n\r\nDiezelfde avond kwam alles tot een dieptepunt. Nadat ik even een uurtje was weg geweest om een hapje te eten, trof ik bij terugkomst enkel Nienke aan in de kamer. De verpleegster had haar verteld dat er zo iemand kwam, maar ze zat er inmiddels al 20 minuten. Ben dus zelf de gang, maar op gelopen en toen de verpleegster mij zag werd het verhaal al snel duidelijk. De hoeveelheid bilirubine in het bloed van Liv was te hoog en daarom moest ze onder een lamp. Op zich is dit niet heel erg, maar daarvoor moest ze wel gescheiden worden van haar moeder en dat leverde dus de eerste kraamtranen op. Gelukkig was Charissa opgevangen door buurvrouw Liesbeth die verpleegkundige op de couveuseafdeling is. Zij had ook de beste lamp uit het ziekenhuis voor Liv gereserveerd en hiermee moest de gele kleur dus snel verdwijnen.\r\n\r\nDit bleek ook toen de volgende morgen werd verteld dat Liv weer terug naar haar moeder mocht. Aangezien ze een sonde had gekregen moest ze nog wel in het ziekenhuis blijven, maar moeder en kind waren weer herenigd. Nu was het zaak om die sonde zo snel mogelijk uit haar maag te krijgen, want zodra ze zelfstandig voldoende kan drinken mag ze naar huis.\r\n\r\nNa overleg met de verloskundige hebben we vrijdagavond besloten om Liv bij te gaan voeden met gekolfde moedermelk via de fles. De eerst fles ging er in no time in bij madam, waardoor ze dezelfde nacht nog van die akelige sonde verlost werd. De volgende ochtend kregen wij het blije nieuws dat Liv naar huis mocht.\r\n\r\nInmiddels is ze nu een weekje thuis en gaat het heel langzaam steeds iets beter. Ze is nog niet krachtig genoeg om zelf voldoende uit de borst te drinken en krijgt dus nog steeds gekolfde melk van haar moeder bijgevoed. Ook heeft ze problemen om zichzelf warm te houden. Ze slaapt nu dus onder een dikke laag dekens met een kruikje.\r\n\r\nMet Charissa gaat het goed. Ze heeft zich ontzettend sterk getoond tijdens de bevalling en in de periode in het ziekenhuis kwamen de ware moedergevoelens naar boven. Geen moment heeft ze van haar kind willen wijken en ik ben dan ook heel trots op haar.\r\n\r\nMomenteel zitten we lekker thuis en genieten zoveel mogelijk van alles wat we tegenkomen. De nachten zijn nog wel zwaar, omdat er en gevoed en gekolfd moet worden en dat iedere nacht 2x. We hopen dat Liv zich snel ontwikkeld en voldoende kan drinken. Dit zal ons allen rust bieden.\r\n\r\nAls laatste wil ik iedereen bedanken die ons gesteund heeft in deze periode. Het is werkelijk ongelofelijk hoeveel kaarten we nu al hebben, terwijl de geboortekaartjes vandaag pas de deur uit zijn. Ook via twitter, hyves en facebook stroomden het medeleven en felicitaties binnen, om over de vele telefoontjes en sms’jes nog maar te zwijgen. Wij zijn iedereen hiervoor zeer dankbaar.\r\n